สือเฉวียนเป็นผู้สืบทอดงานผ้าไหมของครอบครัวที่วิธีและการทอที่แตกต่างจากบ้านหลังอื่นๆ และชื่อเสียงงานทอที่งดงามทำให้ผ้าไหมกลายเป็นเครื่องบรรณาการของราชวงศ์ฮั่นฝั่งตะวันตก แต่ความคัดแย้งจากผลการเลือกผู้นำเขตเมืองทำให้ผ้าไหมของคนทั้งหมู่บ้านถูกเผาไหม้ในกองเพลิง เจียงอวี้ องครักษ์ของราชวังศ์จึงถูกสั่งให้มุ่งหน้าไปที่เมือง สือเฉวียน เพื่อรวบรวมไหมจากผู้คนเพื่อช่วยบรรเทาความกังวล เขาจึงได้พบกับตระกูลใหญ่ที่เป็นผู้ถือผ้าทอชิ้นสำคัญ เจียงอวี้ จึงต้องตัดสินใจอีกครั้งกับการทำตามรับสั่งของราชกาลและความรักของสือเฉวียน